Właściwości betonu polimerowego

Home  /  Właściwości betonu polimerowego

Historia klasycznego betonu, czyli kompozytu powstałego ze zmieszania spoiwa – cementu i wypełniacza – kruszywa sięga budownictwa w Asyrii. Później wykorzystywany był w starożytnym Rzymie czasów republiki. W starożytności używano mieszaniny piasku i drobnych kamieni z zaprawą wapienną do łączenia kamieni w murze i sklepieniach. Rzymianie używali jako zaprawy naturalnej pucolany pochodzącej z popiołów wulkanicznych. Dzięki dodatkowi popiołów wulkanicznych rzymski beton był wodoodporny. Wiele z budowli starożytności zostało wykonanych z betonu, należą do nich np. kopuła Panteonu. W średniowieczu produkcja betonu została zapomniana. Wszystko odmieniło się w gotyku, kiedy zaczęto stosować mieszaninę zaprawy wapiennej z bardzo drobnym piaskiem, z której wytwarzano elementy dekoracyjne. W XIX wieku, po wynalezieniu cementu portlandzkiego, upowszechnił się materiał budowlany zwany betonem. Współcześnie coraz częściej używa się nowoczesnych betonów, jakim jest np. beton polimerowy.

Czym jest beton polimerowy

Beton polimerowy czyli inaczej żywiczny to taki rodzaj betonu, w którym spoiwo cementowe zastąpiono żywicami syntetycznymi. Początki betonu polimerowego można datować już na lata 30 XX wieku. Wtedy to Hermann Staudinger wyjaśnił budowę łańcucha polimerowego. Do wytworzenia betonu żywicznego stosuje się najczęściej kruszywa kwarcowe. Jako lepiszcze natomiast stosowane są syntetyczne żywice chemoutwardzalne. Najczęściej są nimi dwuskładnikowe układy na bazie żywic poliestrowych, poliuretanowych, metakrylowych, winyloestrowych i epoksydowych. Ze względu na niską cenę do produkcji elementów prefabrykowanych najczęściej stosuje się nienasycone żywice poliestrowe. Warto podkreślić, że żywice te są nieznacznie wrażliwe na zawilgocenia kruszywa. Jednak nadmiar wilgoci może wpływać negatywnie na proces sieciowania i właściwości mechaniczne elementu.

Zalety polimerobetonu

Dzięki zastosowanych w jego tworzeniu składników polimerobeton jest zdolny do przenoszenia bardzo dużych obciążeń – można go stosować do wszystkich klas obciążeń. Charakteryzuje się także bardzo dobrą odpornością na agresywne substancje chemiczne oraz całkowitą szczelnością. Co ciekawe jego sztywność zbliżona jest do sztywności żelbetonu przy czym dzięki tej właściwości produkty posiadają większą wytrzymałość mechaniczną. Istotną kwestią jest również jego mrozoodporność, mała chropowatość. To materiał, który nie wymaga konserwacji, nie ulega erozji, co znacznie obniża koszty eksploatacji.